Dag 7 - Kayaken in Ucluelet

Mist, vanochtend stonden we op met heel veel mist, je kon echt geen 10 meter voor je uitkijken en de hele baai was gevuld met die mist. Mooi decor voor Stephen King die toevallig een boek heeft geschreven die over mist gaat, is ook een film van gemaakt.

Toen de mist grotendeels was opgetrokken wat overigens bijzonder snel ging, vertrokken we weer naar de CO-OP om boodschappen te doen. Onderweg even afgedraaid bij de kayak verhuur om onze tocht voor de middag min of meer te bevestigen, stond iets vaags in de bevestigingsmail om indien mogelijk een dag eerder langs te komen. Dat zinnetje hadden we natuurlijk weer te laat gelezen. Alles was akkoord en dus door naar de CO-OP.  

San en Pat weer ontbijtje aan het maken met geroosterd brood, scrambled eggs en lekkere thee en koffie.

Om half 1 melden we ons voor de kayak-tocht en werd ons het e.e.a. uitgelegd, we hadden echt nog nooit eerder ge-kayaked en het is toch wel wat anders dan in een kano stappen. Kate was onze gids, Nick en Sem in een kayak en San en Pat samen in de andere kayak. Als snel peddelde we er flink op los en de temperatuur liep door de zon en strakblauwe lucht langzaam op. Ik vond het in het begin best lastig om te peddelen en met je voeten de boot te besturen maar na een tijdje kregen we het wel te pakken.

Wat een rust en wat een prachtig uitzicht vanaf de kayak, Kate vertelde onderweg over de flora en fauna en het bijzondere aan deze rain forest ten opzichte van andere regenwouden is dat de bomen hier naaldbomen zijn. En deze bomen kunnen tegen het zoute van de zee, de kou in de winter en de bomen zelf werden door de first nations al gebruikt om hutten en bootje te bouwen, leuk.

Op een zeearend na vrijwel geen andere dieren gezien, beren had Kate al weken niet meer gezien in deze streek en dat is vrij normaal vertelde ze. De zwarte beren zoeken vanwege hun donkere vacht de schaduw op en zijn maar zelden in deze periode van het jaar te zien, ze zijn er dus echt wel maar je ziet ze niet San.
Kayaken is echt heel leuk maar ook aan leuke dingen komt een eind en waren we eind van de middag weer terug van een leuke activiteit.

's Avond heerlijk, en het was oprecht echt heerlijk gegeten bij Howler Family Restaurant, een kek restaurant en de vrolijke dame van bediening vertelde dat het dagmenu cajun kip met friet en coleslaw was, een aanrader volgens haar.
Dit lieten Nick en ik ons geen tweede keer zeggen dus wij aan de cajun kip, Sem de hamburger en San ging voor de groot uitgevallen kip-fingers. De cajun kip was inderdaad vreselijk lekker, jummie! een lokaal gebrouwen blond biertje erbij en dit was echt top!

We liepen weer terug naar ons appartement maar wilde nog een foto maken van het bord 'Welcome to Ucuelet'. Dus stonden we wat onhandig te doen voor dat bord toen de dame van de bediening de weg overstak en naar ons toe rende om een groepsfoto te maken, wat een service!
 

Toepen kunnen we kort over zijn, begint bijna saai te worden; Stand: Sem (3) Patrick (1) Nick (0) en San (0).