3 augustus 2013 - Naar Duck Key

Vandaag de op-papier korte route van 'maar' 214 mijl naar Duck Key Island. Maar inmiddels hebben we de ervaring dat de gemiddelde snelheid niet erg hoog ligt waardoor je snel zelf op verkeerde aankomsttijden rekent.

Maar goed, we hadden de gehele dag voor ons, we vertrokken rond 10.15 uur, even uitchecken en vertrokken met de Dodge en om te beginnen met wel 25 M/h, de maximale snelheid op Captiva en Sanibel Island. En omdat we (achteraf gezien) redelijk lang in de auto hebben gezeten kan ik wel wat vertellen over de mobiliteit van de Amerikanen. Om te beginnen is m.i. zo'n 80% van de auto's aan de grote kant, eigenlijk gewoon veel  te groot. Geen Fiat Panda of Citroen C1 of wat dan ook van deze klasse, een auto begint zo vanaf de Ford Focus klasse en zie je naast de huismerken GMC, Ford, Dodge, Buick en Oldsmobile ook allerlei luxe (Japanse) merken als Lexus (Toyota), Acura (Honda) en Infiniti (Nissan) allemaal groot of heel erg groot. En bij geen van allen kunststof wieldoppen te vinden, wel prachtige brede velgen, chroom en glimmend.
Na een tussenstop bij Dunkin' Donut reden we richting Everglades City voor een tocht met een Airboat; zo'n boot met een gigantisch waaier op de achterzijde. Captain Gary heette ons 4en welkom op zijn boot en startte hij de Airboot. Als eerst bracht hij ons naar het territorium van een van de krokodillen, maar uiteraard geen krokodil gezien. Gary stuurde z'n boot verder en lokte 2 grote bruine pelikanen op z'n boot, dat was even schrikken 2 van die grote vogels en zo dichtbij!
Gary vertelde onderweg over van alles en nog wat over flora en fauna in de mangrove. Daar waar het toeliet gaf Gary flink gas en vlogen we letterlijk over het water, wat een sensatie, geweldig! Daarna stuurde hij ons naar een plek waar wasbeertjes waren en Gary gaf ze, om te lokken, zoete snoepjes, bijna handtam leken ze. Na de catfishes weer op hoge snelheid naar de aanlegsteiger. Een uurtje op het water is niet echt lang maar wat een waanzinnige belevenis was dit!.
Na de boottocht richting Duck Island en toen begon ook de ellende, het tempo lag er helemaal uit en reden een file in die oneindig leek. Tot 17 mijl voor einde bestemming reden we autootje aan autootje in de file, onbegrijpelijk waarom. We kregen zelfs het idee om de auto tegen een restaurant aan te zetten voor een vroeg diner met de hoop dat na het diner de file wel verdwenen zou zijn. Maar eigenwijs als we zijn toch in de file gebleven en complimenten aan Nick en Semmie, was inmiddels al half6 in de avond en ze hebben echt geen kik gegeven, geen gejammer en geen gemopper vanaf die hele achterste rij, echt klasse jongens!
Wat tijdens het rijden opvalt is dat de gemiddelde Amerikaan (meer dan dat eigenlijk) een rustige en geduldige bestuurder is die zich netjes aan de toch lage maximale snelheden weet te houden. Op de momenten dat -na een half uur filerijden- het even kon trapte ik de kick-down van de Dodge is om het gevoel te krijgen dat we weer aan het rijden waren. Amerikanen deden dit niet, gewoon rustig optrekken en vervolgens de file inrijden. Naast het feit dat je op elke baan mag rijden en afritten zowel links als rechts hebt, zijn de 4way Stop-kruisingen echt geweldig. Iedereen die van welke kant dan ook de kruising benadert moet stoppen, vervolgens mag de degene die als eerste aankwam weer als eerste oversteken, geweldig en eerlijk systeem en verloopt uitermate soepeltjes.
Maar zoals gezegd, 17 mijl voor de aankomst was de file spontaan verdwenen en ging het ineens toch snel, omstreeks 19.00 uur reden we het resort op, het eerste wat in m'n gedachte opkwam was het dorpje uit de film Dik Trom; prachtige villawijk van leuke huisjes en vreselijk netjes allemaal. Na het inchecken gelijk maar naar het buffet om iets te eten, heerlijk uitgebreid diner gehad en voel ik me nu een beetje als Dik Trom, maar dat terzijde...
Eenmaal in ons Dik Trom-huisje aangekomen vielen we in onze volgende verbazing, een eigen zwembad in onze tuin !!! Awesome ! Binnen 10 seconden lagen Semmie en Nick in het bad en met 1 druk op de knop ging het bubbelbad aan, echt onbeschrijfelijk...
Ben nu m'n Budweiser aan het wegtikken en ga dan pas de koffer uitpakken.
Tis nu 22.00 uur lokale tijd.

Cheers! Patrick